Fileleed in Spanje
4 mei 2016

REISERVARINGEN ANDALUSIË

De eerste keer alleen

Omdat ik een heel slecht oriëntatievermogen heb en altijd verdwaal dacht ik er slim aan te doen een navigatiesysteem aan te schaffen voor mijn eerste solo trip naar Andalusië. Verdwalen kan leuk en verrassend zijn, maar op zoek naar nieuwe Taha aanwinsten leek het me belangrijk om keurig op de afgesproken tijd aan te komen. Het was natuurlijk wel handig geweest om eerst wat te 'oefenen' met mijn hulpje. De combinatie van die lichte handicap en mijn net uitgepakte speeltje zorgde ervoor dat ik op mijn eerste avond ineens in het centrum van Málaga terechtkwam terwijl ik toch echt ergens in de campo bij Villanueva de la Concepción moest zijn. Voor velen ondenkbaar, voor mij weer een bewijs dat ik toch echt altijd en overal, met of zonder hulpmiddel, verdwaal. Vraag niet hoe, maar ik ben uiteindelijk op eigen kracht aangekomen, al was het wel een uurtje later.

Andalusië mét navigatiesysteem

Na enkele leerzame ervaringen met mijn nieuwe speeltje leerde ik haar steeds beter kennen. Ik ging zo goed op haar vertrouwen dat ik haar aanwijzingen klakkeloos volgde; zelfs als ze me een zandweg op liet gaan wat meer op een ezelpaadje leek dan een weg die geschikt is voor auto's. Soms kun je in Andalusië toch echt beter een kaart of je gezond verstand gebruiken, maar dat wist ik toen nog niet. Gelukkig was mijn beschermengel actief en stuurde mij in mijn nood een ware reddende engel. De reddende engel verscheen in de vorm van een oude Andalusiër op een nog ouder ogende muilezel. Toen ik hem vertelde waar ik naar toe wilde zei hij dat hij wel 'voor' zou rijden. Het was niet ver zei hij en dat klopte. 5 Kilometer is niet ver maar als je achter een muilezel rijdt lijkt er geen einde aan te komen. Ook was ik zeer dankbaar dat ik door niemand betrapt werd want een beetje genant was het wel.

Andalusië zonder navigatiesysteem

Samen met een vriendin was ik onderweg naar Sayalonga waar ik voor een week een woning had gehuurd om aan den lijve te ervaren of het een geschikte Taha-woning zou zijn. De foto's die ik had bekeken waren schitterend en de eigenaar wilde graag met ons samenwerken. In het dorp werden we opgewacht door de contactpersoon (zonder ezel maar met auto) die voor ons uit naar het huis zou rijden. Vrolijk reden we achter haar aan en ik attendeerde mijn vriendin, die doorgaans geen last heeft van de handicap waar ik aan lijd, erop dat ze de route in de gaten moest houden. De weg was deels onverhard, op enkele plekken zeer steil en vooral erg smal. Na een kwartier kwamen we toch wel een beetje bibberend aan. Toen ik vroeg of er een routebeschrijving in huis lag werd ik uitgelachen want zo moeilijk was het toch helemaal niet? Enfin, na een korte siësta moesten we toch naar beneden om boodschappen te halen zodat we voor het donker weer terug konden rijden. Helaas, in de wirwar van zijwegen en na 5 keer de berg op en af te hebben gereden, konden we het juiste pad nog steeds niet vinden. Met een auto vol boodschappen maar zonder telefoon en zonder ons navigatiemaatje zat er niets anders op om naar het dichtsbijzijnde hotel in Competa te rijden. Inmiddels was het middernacht, waren al de bars al gesloten en was er nog 1 kamer over. Na een goed ontbijt tussen een grote groep bejaarde Engelse wandelaars allen voorzien van een pillendoosje vonden we de volgende ochtend zomaar ineens het juiste pad.
Eind goed, al goed. Wees gerust, het huis is niet in ons aanbod opgenomen.

Tot slot

Na al die ervaringen ben ik inmiddels een beetje wijzer geworden. Gewapend met navigatiesysteem, Google Earth coördinaten en niet te vergeten mijn iPhone met routeplanner gaat het een stuk beter. Wat uiteraard ook wel weer jammer is want verdwalen heeft zeker zijn charme. Gelukkig zorgt Andalusië ook zonder verdwalen altijd weer voor verrassingen. De extra ingecalculeerde reistijd houden we er wel in, want je weet nooit wanneer je een kudde schapen of geiten tegenkomt, een wegomleiding vanwege een stuk rots dat naar beneden is gekomen, een rivier die net iets te wild is geworden, een boer die zijn muilezel heeft ingeruild voor een 5 km-wagen;Andalusië zal altijd blijven verrassen.

Wellicht ook interessant voor u

/Uitzicht over de haven van Malaga
8 januari 2021

MALAGA: OPENLUCHTMUSEUM AAN DE COSTA DEL SOL

/Rotsen El Torcal
31 mei 2020

EL TORCAL DE ANTEQUERA: EEN COMBINATIE VAN EEN RIJKE NATUUR EN EEN BIZAR LANDSCHAP

/
9 december 2018

KERST en OUD&NIEUW

/
29 november 2018

CABO DE GATA